Het onbekende Londen: 5 plekken die je wellicht nog niet kent

Londen is en blijft een geweldige stad in mijn beleving. In mijn tienerjaren ben ik er voor het eerst geweest met mijn moeder en zusje en sindsdien ben ik er ontelbare keren geweest. Niets is natuurlijk ontelbaar, maar het is al echt héél vaak. In mijn examenjaar mocht ik van mijn moeder een citytrip uitzoeken met zijn tweetjes: het werd Londen. Waar veel tieners na hun examens naar Spanje gaan: nope, wij gingen naar Londen met vrienden. Ik ging samen met mijn zusje op vakantie, je raadt het al: Londen. Zo waren er nog meerdere tripjes tussendoor die allemaal naar Londen gingen. Je zou denken, op den duur ben je er wel uitgekeken als je er zo vaak bent geweest. Als je zelf in Londen bent geweest, weet je dat het tegendeel waar is.

Zoals je in de laatste Sokken op zondag kon lezen, zijn wij in Juli weer naar Londen geweest en deel ik vandaag mijn onbekendere plekjes met je. Iedereen kent natuurlijk de Big Ben, de London Eye en Buckingham Palace, maar wat zijn nou plekjes waar je niet meteen aan denkt? Ook deze vakantie heb ik weer nieuwe plekjes bezocht waar ik nog nooit eerder was geweest. Kijk je mee?

Continue Reading

Meedoen is belangrijker dan winnen

Het is maandagavond, 7 augustus. Een beetje lui hangen we op de bank met onze telefoons voor onze neuzen, de TV staat aan op het WK atletiek in Londen. Af en toe kijken we even op en geven we elkaar een por. ‘Wow moet je zien! Dat kogelslingeren is echt een bizarre sport zeg!’ of ‘Jeetje dat hink stap springen ziet er nog best complex uit’. Mijn oog valt op de tekstbalk onderin: om 22:50 komt de 1500 meter finale met Sifan Hassan. Op vrijdag zagen we, per ongeluk,  de kwalificatie en waren we beiden onder de indruk. We zeiden in het begin nog lacherig tegen elkaar ‘Moet je nou kijken, de Nederlandse blijft maar een beetje achteraan hangen’, niet wetende dat dit de tactiek juist was. Uit het gedrang blijven en zo een valpartij voorkomen, zo vertelde de voice-over. We zagen hoe ze uiteindelijk de sprint inzette en grandioos eerste werd in deze race. Op maandag dacht ik dan ook meteen: die finale wil ik zien.

Continue Reading

Wandelen in de Oisterwijkse Bossen en Vennen

Het is een hele mond vol, maar de Oisterwijkse Bossen en Vennen is een van mijn favoriete natuurgebieden in de buurt (Midden-Brabant, that is). Het is heel afwisselend met, de naam zegt het eigenlijk al, stukken bos en hele mooie vennen, groot en klein. Er lopen verschillende wandelroutes door het gebied heen, met verschillende afstanden en verschillende ‘uitvoeringen’: denk aan gewone wandelroutes, aparte routes die beter begaanbaar zijn voor rolstoelen, fietsroutes en wandelroutes gericht op kinderen. Wij liepen op zondagochtend de – voor ons – derde route in dit gebied: het Aderven. Nadat we op zaterdagmiddag al die kant op waren geweest, maar niet verder zijn gekomen dan gezellig lunchen in verband met het weer (want je zou er maar aan hebben gedacht om de weervoorspelling te checken… niet dus), konden we niet wachten op zondagochtend in de zon weer die kant op te gaan. Kijk je mee?

Continue Reading

Sokken op zondag #3

Een goedemorgen op deze zondag! Het is weer eens tijd voor bijkletsen op zondag, het is namelijk al wel weer eventjes geleden. De afgelopen tijd waren we namelijk in Londen, kreeg ik een bril en kochten we eindelijk een nieuw stoeltje. Lees je mee?

Continue Reading

Monkey See, Monkey Write is nu Braids and Books!

Nog maar net aan het bloggen en nu al een naamsverandering. Ik weet het, het is een beetje bizar, maar het is (hopelijk) maar de enige keer dat de naam veranderd. Het zit namelijk zo: ik begon ineens toch wel te neigen naar een eigen domein. WordPress.com werkt erg prettig, maar ik kon nog net niet genoeg zelf doen, het had net iets te veel beperkingen. Toen ik van mijn vriend hoorde dat een eigen domein helemaal niet moeilijk te realiseren is, begon het wel heel erg te kriebelen. WordPress kon ik hierop gewoon installeren (de .org versie dan, welteverstaan), dus het programma kende ik al een beetje.

Continue Reading

Waarom ik steeds stop met hardlopen (en waarom ik eigenlijk gewoon door zou moeten gaan)

Iedereen heeft wel van die momenten denk ik: ‘nu ga ik écht sporten!’ en er vervolgens weer mee kappen binnen no-time. Dat overkomt mij dus regelmatig. Dan zit ik even niet zo lekker in mijn vel, ga ik emotie-eten, baal ik van het nummer op de weegschaal, wil ik eigenlijk nog meer emotie-eten maar bedenk me dan ook wel dat dat nummer alleen maar omhoog gaat, en ga ik ineens mega fanatiek sporten. Twee tot drie keer die week loop ik hard, daarna verdwijnt die motivatie ineens weer als sneeuw voor de zon. Om het nu eens een keer goed aan te gaan pakken (denk ik), zet ik eens al mijn excuses op een rijtje waarom ik steeds stop met hardlopen.

Continue Reading

Sokken op zondag #2

Hey hoi! Het is weer zondag, en vandaag zijn het sloffen op de luie zondagochtend geworden. Helaas niet zo leuk als de teckelsokken van de vorige keer, maar het mag vandaag. Het is gisteravond laat geworden en we hebben een lekkere luier ochtend.

De reden dat het gisteravond zo laat is geworden heeft wel een leuke reden: we waren met vrienden naar Groots met een zachte G! Onze vrienden zijn vorig jaar op 10 juni getrouwd en vonden het leuk om met de vrienden die mee wilden dit vieren door naar Guus Meeuwis te gaan. Wat een feest was het! In het begin was het heel even een beetje in de sfeer komen, omdat wij de nummers niet allemaal kenden (de bruid was de enige van de groep van 9), maar toen de bekendere nummers kwamen zat de sfeer er goed in.

Continue Reading

Richie & Kia verlaten het nest: we wonen twee maanden samen!

NB LBVandaag is het precies twee maanden geleden dat we voor het ‘echie’ ons appartement betrokken. Voor het eerst echt slapen in ons eigen bed. Voor het eerst wakker worden in ons eigen plekje. En officieel ingeschreven staan op ons nieuwe adres. Er is inmiddels zoveel gebeurd en zoveel veranderd, het voelt al veel langer dan twee maanden. Toen we op zondag 9 april ons appartement binnenstapten, gaf het een heel gek gevoel dat dit nu echt onze woning zou zijn. Het was nog onwerkelijk, vreemd dat we hier iedere dag thuis zouden gaan komen. Dat we hier onze wasjes zouden gaan draaien, de boodschappen naartoe zouden brengen en ’s avonds op de bank zouden neerploffen.

Het voelde nog heel kaal en onhandig: we hadden een eettafel, maar zaten eraan in tuinstoeltjes van mijn moeder. De TV werkte, maar met een half loshangende coax-kabel die ruisend beeld gaf. We moesten nog twee weken wachten op onze internet en TV aansluiting, en hadden dus ook nog geen wifi thuis (jongens wat gaan je MB’s er dan hard doorheen zeg!). We besloten om chili con carne te koken en haalden dit al een paar dagen van te voren in huis, maar vroegen ons die dag bij mijn moeder op de bank af of de blikken lipjes hadden om de blikken open te maken en moesten haar blikopener dus even lenen. (Lesje geleerd: de meeste kleine en middelgrote blikken hebben dus wel zo’n lipje!)

Continue Reading

Monkey Read: Traitor to the Throne van Alwyn Hamilton (Rebel of the Sands #2)

traitor to the throne
Het gaat over…

Dit gaat niet om bloed, of liefde. Dit gaat om verraad.

Amani is altijd meer buskruit dan meisje geweest. Als de ‘Blue-Eyed Bandit’ zijn haar krachten steeds sterker geworden, maar ook de opstand waar ze haar leven voor riskeert is gegroeid. Wanneer een brute ontvoering haar rechtstreeks naar het paleis van de Sultan voert, is ze gedwongen om naar haar woestijn instincten terug te keren om te overleven. Verraad, sluwheid en spionage zijn er een manier van leven, en Amani past er precies bij.

Continue Reading

Sokken op zondag #1


Goedemorgen! Het moet vandaag een mooie zondag gaan worden met heerlijke temperaturen, maar in Nederland is het natuurlijk altijd eventjes afwachten of het ook daadwerkelijk gaat gebeuren. De voorspellingen zijn in ieder geval al goed, daar moet het mee beginnen, right?

Dit weekend hebben we eindelijk een paar ‘rustige’ dagen. Sinds we drie weken geleden (DRIE! Waar blijft de tijd?!) in ons appartement trokken, hebben we ieder weekend echt iets moeten doen. Woonboulevard hier, woonwinkel daar, het was eigenlijk niet echt relaxed. Vorige week zondagavond spraken we dan ook af: volgend weekend geen enkele woonwinkel in. Ondanks dat het toch een beetje begon te kriebelen gisterochtend om toch even voor gordijnen te gaan kijken, hebben we onze eigenwijze ideeën kunnen weerstaan en zijn we (nog) niet geweest. High five voor ons! (Dat hebben we serieus gedaan hè: ge-high-fived omdat we niet zijn gegaan.)

Continue Reading