Richie & Kia verlaten het nest: hoe het begon

Oh jongens, dit is zo spannend: we gaan samenwonen! Allebei nog van thuiswonend, op naar een nieuwe plek. Na veel wikken en wegen waar we wilden gaan zoeken, hebben we uiteindelijk ons toekomstige stekje gevonden. En omdat er maar een beperkt aantal hersencellen zijn om alles te onthouden, schrijf ik alles gewoon op. Kunnen we later weer even terug lezen en genieten hoe alles begon, right?

Een paar maanden terug begon het vreselijk te kriebelen om te gaan samenwonen. Ieder weekend op en neer rijden is op zich prima te doen (hallo, 120 km!), maar soms is het gewoon stom. Stom om elkaar doordeweeks te missen, stom om niet even snel langs te kunnen gaan voor een knuffel en stom dat er zoveel snelweg tussen ligt (weet je wel hoe saai 120 km snelweg eruit ziet?). Stiekem begonnen we al een beetje rond te neuzen op Funda naar huurhuizen, want één ding wisten we zeker: eerst huren. Allebei willen we onze baan aanhouden, dus dat zou het probleem niet zijn met contracten, maar kopen is écht nog een stapje te ver. Straks willen we toch ergens anders gaan settelen, en dan? Of als we ineens toch groter willen gaan, wat dan? Dan moet je een heel verkoop proces in en daar hebben we net eventjes nog geen zin in.

Dus huurhuizen kijken ging het worden. Ondanks dat het aanbod redelijk was, viel het toch wel een beetje tegen. Wat zijn huizen duur! Voor sociale huurwoning komen we niet in aanmerking, dus daar hoefden we niet eens tussen te kijken. Het bleef een tijdje nog bij rustig aan rond kijken, terwijl we de familie op de hoogte stelden. Het besef kwam steeds dichterbij: we gaan dit echt doen, we gaan echt zoeken naar een plekje voor ons samen. Plots kwam het besluit van mijn vriend om toch meer in ‘mijn’ regio te gaan zoeken. Waar mijn eerste gedachte ‘no way José’ was, bleek het na alles op een rijtje toch de betere keuze te zijn. De negatieve gedachten en gevoelens ‘dat ik hem wegpluk bij zijn familie’ zijn er overigens nog steeds, maar als we ieder weekend 120 km op en neer reden om elkaar te zien, kunnen we dat nog steeds doen om zijn familie te bezoeken.

Verder lezen

Hoi!

Hey jij daar, welkom op mijn blog! Dit is Monkey See, Monkey Write: een spiksplinternieuwe blog om helemaal vol te schrijven. Net zoals een nieuw notitieblokje, maar dan raakt ‘ie nooit vol, hoe ideaal is dat?

Wat je hier kunt verwachten? Nou, van alles! Lekker onduidelijk, maar eigenlijk zegt de titel het al een beetje: wat ik zie, schrijf ik op. Kom ik iets leuk tegen en wil ik erover schrijven: hallo nieuwe blogpost! We zien vanzelf wel waar we uitkomen.

Verder lezen