Waarom ik steeds stop met hardlopen (en waarom ik eigenlijk gewoon door zou moeten gaan)

Iedereen heeft wel van die momenten denk ik: ‘nu ga ik écht sporten!’ en er vervolgens weer mee kappen binnen no-time. Dat overkomt mij dus regelmatig. Dan zit ik even niet zo lekker in mijn vel, ga ik emotie-eten, baal ik van het nummer op de weegschaal, wil ik eigenlijk nog meer emotie-eten maar bedenk me dan ook wel dat dat nummer alleen maar omhoog gaat, en ga ik ineens mega fanatiek sporten. Twee tot drie keer die week loop ik hard, daarna verdwijnt die motivatie ineens weer als sneeuw voor de zon. Om het nu eens een keer goed aan te gaan pakken (denk ik), zet ik eens al mijn excuses op een rijtje waarom ik steeds stop met hardlopen.

Verder lezen

Sokken op zondag #2

Hey hoi! Het is weer zondag, en vandaag zijn het sloffen op de luie zondagochtend geworden. Helaas niet zo leuk als de teckelsokken van de vorige keer, maar het mag vandaag. Het is gisteravond laat geworden en we hebben een lekkere luier ochtend.

De reden dat het gisteravond zo laat is geworden heeft wel een leuke reden: we waren met vrienden naar Groots met een zachte G! Onze vrienden zijn vorig jaar op 10 juni getrouwd en vonden het leuk om met de vrienden die mee wilden dit vieren door naar Guus Meeuwis te gaan. Wat een feest was het! In het begin was het heel even een beetje in de sfeer komen, omdat wij de nummers niet allemaal kenden (de bruid was de enige van de groep van 9), maar toen de bekendere nummers kwamen zat de sfeer er goed in.


Het was ook meteen de eerste keer dat ik mijn oordoppen tegen de muziek kon testen. Ik had ze al ruim een half jaar geleden gekocht toen ik naar een ander concert ging, maar ben ze toen vergeten mee te nemen… Dus, ja. Nu mochten ze dit keer dus mee! Ik heb niet direct altijd last van oorsuizen na een concert, maar mijn gehoor klinkt altijd wel ietsje doffer als ik naar bed ga die avond lijkt het. En op je gehoor moet je zuinig zijn, dus besloot ik ze aan te schaffen. In het begin had ik ze er veel te ver ingestopt, want ze zaten super ongemakkelijk, maar op de eind van de avond geen last van mijn gehoor en merkte ik nog amper dat ik ze in had, yes!

Verder lezen

Richie & Kia verlaten het nest: we wonen twee maanden samen!

NB LBVandaag is het precies twee maanden geleden dat we voor het ‘echie’ ons appartement betrokken. Voor het eerst echt slapen in ons eigen bed. Voor het eerst wakker worden in ons eigen plekje. En officieel ingeschreven staan op ons nieuwe adres. Er is inmiddels zoveel gebeurd en zoveel veranderd, het voelt al veel langer dan twee maanden. Toen we op zondag 9 april ons appartement binnenstapten, gaf het een heel gek gevoel dat dit nu echt onze woning zou zijn. Het was nog onwerkelijk, vreemd dat we hier iedere dag thuis zouden gaan komen. Dat we hier onze wasjes zouden gaan draaien, de boodschappen naartoe zouden brengen en ’s avonds op de bank zouden neerploffen.

Het voelde nog heel kaal en onhandig: we hadden een eettafel, maar zaten eraan in tuinstoeltjes van mijn moeder. De TV werkte, maar met een half loshangende coax-kabel die ruisend beeld gaf. We moesten nog twee weken wachten op onze internet en TV aansluiting, en hadden dus ook nog geen wifi thuis (jongens wat gaan je MB’s er dan hard doorheen zeg!). We besloten om chili con carne te koken en haalden dit al een paar dagen van te voren in huis, maar vroegen ons die dag bij mijn moeder op de bank af of de blikken lipjes hadden om de blikken open te maken en moesten haar blikopener dus even lenen. (Lesje geleerd: de meeste kleine en middelgrote blikken hebben dus wel zo’n lipje!)

Stukje bij beetje kwam alles steeds meer in huis: we hadden een lijstje op de bar liggen waar we alle missende items opschreven en probeerden die in het weekend zoveel mogelijk aan te schaffen. Langzaam maar zeker kwam er steeds meer gemak: een lamp in de woonkamer, een badkamerkastje voor onder de wastafel, prullenbakjes, noem maar op. We zijn nog steeds bezig hoor, zo hangen er pas sinds afgelopen weekend gordijnen, hebben we pas twee weken nachtkastjes (een drama als je een hoog bed hebt zonder nachtkastjes kan ik je wel vertellen!) en begint ons balkonnetje er iedere week een beetje vrolijker uit te zien door de plantjes die we hebben aangeschaft. En de hobbykamer staat ook nog steeds vol met dozen die nog moeten worden uitgezocht.

Verder lezen

Monkey Read: Traitor to the Throne van Alwyn Hamilton (Rebel of the Sands #2)

traitor to the throne
Het gaat over…

Dit gaat niet om bloed, of liefde. Dit gaat om verraad.

Amani is altijd meer buskruit dan meisje geweest. Als de ‘Blue-Eyed Bandit’ zijn haar krachten steeds sterker geworden, maar ook de opstand waar ze haar leven voor riskeert is gegroeid. Wanneer een brute ontvoering haar rechtstreeks naar het paleis van de Sultan voert, is ze gedwongen om naar haar woestijn instincten terug te keren om te overleven. Verraad, sluwheid en spionage zijn er een manier van leven, en Amani past er precies bij.

Met de spoken van haar verleden zwevend om haar heen, is het misschien nog wel Amani’s grootste probleem om haar eigen geheimen en verlangens onder controle te houden…

Verder lezen