Alleen op reis

Soms dan doe je van die dingen en dan denk je ‘Wauw, dit zou iedereen moeten doen!’. Soms is dat een specifiek boek wat iedereen moet lezen, of een koffiezaakje dat iedereen moet bezoeken. En soms, heel soms, zijn het van die algemene ervaringen die je nog helemaal zelf kunt invullen. Autorijden, een diploma halen (in veters strikken of een opleiding, dat maakt niet uit) of een week zonder you name it. Maar ik wil het over iets anders algemeens hebben: alleen op reis gaan. Want dat is best wel iets heel bijzonders, alleen op reis.

Verder lezen

Aftellen van 10 tot 1…

Ineens zie ik dit lijstje overal opduiken. Eerst bij mijn naamgenootje Saskia, daarna nog bij Joni en bij Lotte. Hij is leuk en ik kon het niet laten om hem ook in te vullen. Tel je mee van 10 naar 1?

10 dingen over mezelf

  • Brabantse in hart en nieren
  • Mijn haar is meestal een ontembare pluizenbol
  • Ik heb een dingetje met schapen
  • Thuis ben ik degene die de spinnen opruimt
  • Fervent kaartjes verstuurder
  • Wandelen in de natuur maakt me rustig
  • Ik kan niet tegen de spanning van horrorfilms, maar wil het plot wel vaak weten en zoek deze op op Wikipedia
  • Soms ben ik iets te impulsief met keuzes maken
  • Maar vaak twijfel ik juist veel te lang (weegschaal for life)
  • Nog altijd een beetje spijt dat ik gestopt ben met ballet
Verder lezen

De uiterlijke eigenschappen waar ik me niet (meer) voor schaam

We hebben allemaal wel van die dingetjes waar we ons een beetje voor schamen. Je neus waar je net niet helemaal tevreden mee bent, je haarkleur die je anders zou willen of je benen die te kort zijn. Eigenlijk is dat allemaal niet nodig, want dat zijn juist de dingen die ons uniek maken: dit ben jij. Jarenlang heb ik me zelf ook druk gemaakt over van alles en nog wat wat me niet goed beviel aan mezelf. Plastische chirurgie is fijn voor de mensen die dat wel willen doen en ieder heeft recht op zijn of haar eigen mening, maar het is aan mij niet besteed. Toch heb ik het jaren terug wel overwogen of dit een optie was voor een ‘kenmerk’ in mijn gezicht waar ik toen helemaal niet gelukkig mee was (ik kom hier later op terug ;)). Langzaam maar zeker begint dat zich nu om te keren in acceptatie: het is nu eenmaal zo, dit ben ik en ik ben absoluut niet van plan om wat aan mezelf te veranderen. Er zijn aspecten waar je enigszins invloed op kunt hebben, zoals voor mij is dat bijvoorbeeld mijn gewicht en conditie, waar ik pas al over schreef, maar op andere punten heb je gewoon geen invloed. Vandaag bespreek ik drie van mijn eigenschappen waar ik me niet voor voor schaam, en misschien ergens zelfs wel een klein beetje trots op ben (say whaaaat?)

Verder lezen

Snack Attack Tag

In de zoektocht naar nieuwe leuke blogs om te volgen die ook mee doen aan de 40 dagen bloggen challenge, kwam ik de blog van Joni tegen. Daar zag ik de door haar ingevulde snack tag, die zij weer via via bij anderen had gevonden. Deze leuke tag over eten kon ik niet aan me voorbij laten gaan, en ik vulde hem gelijk in.

WAT IS JE FAVORIETE FASTFOOD RESTAURANT?

McDonald’s, sowieso. Ik bedoel, maakt niet uit waar je bent, je weet wat je krijgt. En ook al moet je daar niet al te veel over nadenken, soms heb je gewoon even je portie McDonald’s nodig. Zoals toen we de keer na lang in de file gestaan te hebben, vonden dat we gewoon even toe waren aan Cheeseburgers. Of dat we vonden dat we lang genoeg gereden hadden en wel McFlurry’s hadden verdiend. On a side note: voor de curly fries van de Burger King ga ik trouwens maar al te graag vreemd op de McDonald’s…

Verder lezen

#notsofitgirlsas: mijn conditie van niks

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, want de titel verraad alles ook eigenlijk al: mijn conditie is slecht. Ik baal er ontzettend van, want gezondheid vind ik privé maar zeker ook in mijn werk als fysiotherapeut enorm belangrijk. Bewegen is gezond en kan met zo veel verschillende dingen helpen. Niet alleen je fysieke maar je mentale gezondheid krijgt een boost als je regelmatig beweegt. En daarom vraag ik mezelf dus eigenlijk af, waarom doe ik dat zelf dan niet? Of in ieder geval, niet genoeg?

Verder lezen

Sokken op zondag #6

Goedemorgen! Het is weer zondag en de laatste keer dat ik zo heb bijgekletst, was in oktober. En daarnaast heb ik nog hele leuke nieuwe sokken gekocht (en ik hou niet eens echt van avocado…), dus ik vond het meer dan tijd voor een nieuwe sokken op zondag.

Verder lezen

Mijn hart verloren in Nepal

Sommige plekken draag je voor de rest van je leven mee in je hart. Je wilde er al jarenlang naartoe, of misschien kwam je er per toeval een keer onverwachts. In mijn geval was dit al jarenlang een droom die in 2014 werkelijkheid werd. Ik vertrok in mijn eentje naar Nepal voor vijf weken, waarvan ik er vier zou besteden aan vrijwilligerswerk. De laatste week zou mijn vader overvliegen om mij ‘op te halen’ en samen nog wat te zien van het land. Doordat ik zo nauw betrokken was met de lokale mensen, heb ik veel van het land mogen zien: niet alleen de bezienswaardigheden, maar ook hun gebruiken en leefwijze. Waarschijnlijk is dat ook een van de redenen dat ik mijn hart een stukje verloren ben in Nepal. Een foto zegt meer dan duizend woorden, dus ik neem je beeldend mee in mijn stukje Nepal.

Verder lezen

De wandeling die in het water viel

Wandelen is iets wat we graag even samen gaan doen. Even naar buiten, even met z’n tweetjes echt samen zijn en even gewoon verder helemaal niks. Om alle carnavalsdrukte in het weekend te ontvluchten, zochten we een korte route uit om toch de kou maar te trotseren. We vonden een leuke route, maar terwijl we nog in onze pyjama zaten, was het buiten zachtjes aan het regenen. ‘Als het straks maar droog is’, zeiden we nog. Tijd om te ontbijten, ons te verzorgen en vervolgens naar buiten te gaan. En jawel, het was droog! ‘Toch maar even de paraplu bijsteken, je weet maar nooit.’

Verder lezen

Een jaar geleden – Richie & Kia verlaten het nest

Het is bijna onwerkelijk om erover na te denken. Morgen is het een jaar geleden dat ik mijn eerste blogpost schreef over het samenwonen. De plannen hoe het begon, tot hoe het uiteindelijk tot uiting kwam en uiteindelijk een update na een paar weken en na twee maanden. Het voelt nu al alsof we hier al jaren wonen, maar in april wonen we er pas een jaar.

Wat me vooral verbaasd en eigenlijk tegelijkertijd ook verrast, is hoe lang het duurt voor dat je een heel huishouden bij elkaar hebt. We hadden vanaf het begin al de meest belangrijke meubels, zoals de bank, het bed en de kledingkas

Verder lezen