Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Alleen op reis

By:
Posted: 28 februari 2018
Category: er op uit
Tags: ,
Comments: 2



Soms dan doe je van die dingen en dan denk je 'Wauw, dit zou iedereen moeten doen!'. Soms is dat een specifiek boek wat iedereen moet lezen, of een koffiezaakje dat iedereen moet bezoeken. En soms, heel soms, zijn het van die algemene ervaringen die je nog helemaal zelf kunt invullen. Autorijden, een diploma halen (in veters strikken of een opleiding, dat maakt niet uit) of een week zonder you name it. Maar ik wil het over iets anders algemeens hebben: alleen op reis gaan. Want dat is best wel iets heel bijzonders, alleen op reis.

Laatst liet ik je al foto's zien van mijn reis naar Nepal, dat artikel kun je hier terugvinden. In de zomer van 2014 reisde ik alleen af naar Nepal, om daar vervolgens vrijwilligerswerk te gaan doen. Eigenlijk speelde ik dus een beetje vals op het 'alleen op reis', omdat ik daar een vaste plek had, maar ik vind dat het gewoon telt. Zonder bekenden om je heen moet je zelf nieuwe contacten leggen en uiteindelijk toch je eigen beslissingen nemen. En geloof me: ik vond het doodeng. Mijn moeder, vader en zijn vriendin brachten me naar het vliegveld en ik heb keihard staan huilen toen ik door de douane moest. Man, wat was ik bang. Zo gauw als ik door de douane en alle controles heen was, heb ik mijn koptelefoon met Ed Sheeran opgezet om even weer rustig te worden. Was ik eindelijk rustig en gesetteld in het vliegtuig, toen we opstegen begon alles weer opnieuw, maar dan dus zonder een schouder om op uit te huilen, shit. Gelukkig zat ik aan het raampje en maakt vliegen me eigenlijk altijd heel rustig, dus kon ik lekker naar buiten staren. Eenmaal bij mijn overstap op Istanbul was alle angst voorbij en had ik alleen maar heel erg veel zin in Nepal.

En daar sta je dan, alleen in een onbekend land. In een land waar (mogelijk) het Engels heel beperkt is en waar ze al helemaal geen Nederlands spreken. Een compleet andere omgeving en niemand om het mee te delen. Stiekem was dat alleen maar heel fijn. Op het dakterras van het guesthouse kon ik net zo lang naar het uitzicht blijven staren als ik zelf wilde. Niemand die zei "kom, moeten we nu niet eens verder gaan?" of juist het tegenovergestelde. Alles heerlijk op je eigen tempo, niemand waar je rekening mee hoeft te houden. Het ini-mini nadeel dat ik dat soort momenten juist graag deel, werd compleet overwonnen door het vrije gevoel van alleen zijn.

Waar je ook zeker tegenaan zal lopen, ben je zelf. Jij ja. Die momenten alleen, of juist de momenten waarop je beslist of je wel of niet mee gaat of ergens heen gaat, dat doe jij helemaal alleen. In je uppie. Solo. Je komt voor beslissingen te staan waarvan je denkt: shit, kan ik dit niet met iemand overleggen? Kan iemand me hier niet bij helpen? Als je wil dat iemand helpt, zul je er toch echt om moeten vragen. Door jezelf continu voor het blok te zetten, word je misschien wel heel moe, maar leer je ook ontzettend veel over jezelf. En helemaal alleen was ik nou ook weer niet. Contact maak je sowieso veel sneller als je alleen bent, maar bij een project met meerdere vrijwilligers heb je natuurlijk snel je lotgenoten gevonden. Eigenlijk een groepje van individuen, maar toch steun aan elkaar. Gaat 'de groep' wat doen maar jij hebt geen zin? Geen gepush, want ieder z'n eigen ding. Er hangt geen sfeer van verplichting om alles samen te doen, het is soms gewoon alleen leuker om dingen samen te gaan bezichtigen of samen ergens te gaan eten. Maar een keer 'thuis' blijven om met een boek in bed te gaan liggen of om gewoon ergens anders heen te gaan wordt volledig geaccepteerd: iedereen had zich toch ingesteld op een vakantie alleen.

En hey, je hoeft niet eens heel ver om alleen op reis te gaan. Als je dat niet wil, is dat ook volkomen oké. Alleen op pad leert je enorm veel over jezelf, of het nu een dagje alleen op stap is naar een nieuwe stad of je stapt het vliegtuig in naar de andere kant van de wereld: je bent met jezelf en dat is wat telt.

Related Posts

2 reacties Voeg de jouwe toe
  1. Ik weet niet of ik echt ver alleen zou kunnen reizen, maar met een citytrip zou ik volgens mij echt geen probleem hebben! Lijkt me inderdaad best fijn om een paar dagen op jezelf aangewezen te zijn. Enkel alleen eten zou ik niet zo leuk vinden, haha. Alleen lunchen op een terras of in zo’n fastfoodrestaurant vind ik geen probleem, maar op restaurant gaan zou ik toch wel vreemd vinden, terwijl ik dat net ook leuk vind op reis 🙂

    1. Dat lijkt inderdaad vaak wel het engste, en ik denk ook wel dat het dat is. Ik moet eerlijk bekennen dat het bij mij maar één of twee keer is voorgekomen, omdat ik inwoonde bij een gastgezin en daar mee kon eten met wat de pot schaft, waardoor ik eigenlijk nooit alleen hoefde te eten. Soms zijn er ook wel tentjes te vinden waar er een soort grote tafel of bar is, waar dan meerdere mensen ‘alleen’ toch samen kunnen aanschuiven. Kwestie van wat research om te kijken of het te vinden is wellicht 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.