Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Het pimpen van je huurhuis

By:
Posted: 12 maart 2018
Category: DIY , samenwonen
Tags: , ,
Comments: 0



In een huurhuis heb je niet altijd alle keus om te decoreren. Er zijn bepaalde dingen vastgelegd in een contract waar je gewoon niet onder uit kan, maar waar je eigenlijk toch het liefst een andere invulling aan zou geven. Denk aan de betegeling in bepaalde ruimtes, of er wel of geen spijkers in de muren mogen, wat je wel en niet mag schilderen/vervangen/aanpassen, enzovoorts. Wij liepen met name tegen de tegelkeuze aan in de 'natte(re)' ruimtes: de keuken, badkamer en het toilet. De keuken heeft een zwart-witte mozaïek printje, de badkamer is met blauwe mozaïek steentjes betegeld en het toilet heeft groene tegels tegen de muur en op de vloer. Van de drie appartementen die we gingen bezichtigen binnen één complex, was dit de eerste, en dachten we in eerste instantie meteen 'hell no, we gaan niet op een groene wc onze behoefte doen'. Maar het tegendeel bleek en inmiddels zijn we eraan gewend. Ik deel onze tips hoe wij er toch wat van hebben weten te maken, zonder ons huurcontract te overtreden.

Groen, groener, groenst

Eerst waren we nog van plan om de groene tegels gewoon heel netjes te gaan schilderen. Even opschuren, nette tegelverf eroverheen, en klaar is Kees. De groene kleur die op de vloer ligt, vonden we nog niet eens zo storend, maar het ging met name om de wandtegels. De vloer zouden we zo laten, maar de wand ging toch echt wit. Tot we ons beseften hoeveel werk, tijd en geld het zou gaan kosten. Daarnaast zou het alleen nog maar lastiger worden als we weer zouden verhuizen over een paar jaar. Een kleine tegelbeschadiging kan gebeuren, dat is normale gebruiksschade, maar als deze tegelbeschadiging zo een stukje witte verf eraf zou tikken, waardoor het kikkergroen er weer doorheen zou schijnen, zouden we dit wel moeten repareren. Door de tegels gewoon groen te laten, lopen we dat risico niet. Toen ook nog eens een vriendin van mijn moeder de kleur als één grote grap zag en met het idee kwam om het juist flink aan te dikken, waren we eruit. De tegels bleven groen, en het zou gewoon onze inside joke worden. De eerste toiletspullen waren al aangeschaft (schoonmaakmiddel en toiletborstel), maar alles wat daarna nog zou komen, ging door voor groen. Van mijn moeder kregen we twee kikkertjes om op het waterreservoir te zetten, het zeeppompje voor op de wc werd uitgekozen op de groene kleur, en zelfs de fles voor de luchtverfrisser ging niet om de geur, maar om de kleur. Afgelopen week liep ik zelfs een groene toiletborstel bij de Lidl tegen het lijf, dus die is ook weer helemaal in stijl.

Zouden we in een nieuw huis groene tegels kiezen voor het toilet? Hell to the no. Maar het is een schone en frisse ruimte en de tegels zien er heel netjes uit. De kleur mag dan niet onze smaak zijn (misschien wel van bijna niemand, behalve van de vorige bewoners), maar we vinden het al lang niet meer vervelend. En deze wc zullen we nooit meer vergeten, dat is zeker.





Spijkers met koppen slaan

Dat mogen wij dus nou net niet. Boren met schroeven dan weer wel. Het leek ons eerst ook heel onlogisch, maar mijn stiefmoeder (die bij een woningstichting werkt) vertelde ons dat het eigenlijk best logisch is. Het schijnt dat met iedere spijker die je in de muur slaat, er minuscule barstjes in de muur kunnen ontstaan. Nou is dat natuurlijk doorgaans niet zo erg, maar als een woning wordt verhuurd, zou het in theorie kunnen dat er ieder jaar een andere bewoner in komt, die weer net op een andere plek een spijker in de muur slaat. Na een paar jaar kun je dan dus tientallen kleine barstjes in de muur krijgen, wat weer niet bevorderlijk is voor de stevigheid. Boren daarentegen is gelijkmatiger en doordat je dan met een plug moet werken, schijnt een muur daar beter tegen bestand te zijn. Echter zijn wij niet zo'n grote kluswonders, dus hebben we nog een andere oplossing gevonden voor het ophangen van versiersels aan de muur: Tesa Powerstrips. Niet gesponsord (was het maar zo, zijn best duur die dingen), maar wel echt een uitvinding en heel tevreden mee. Het idee is dat je een plakstrip tegen de muur plakt, daar een hangende 'spijker' tegenaan plakt en deze functioneert gewoon als normale spijker. Ze zijn verkrijgbaar voor verschillende ondergronden (behang en pleisterwerk, metaal en tegels) en ook voor verschillende gewichten. Wij hebben tot nu toe alleen spullen opgehangen onder de 1kg, maar ook zwaardere lijsten kun je ophangen met deze strips. Ga ja verhuizen, trek je de plakstrip gewoon zo van de muur, zonder schade (althans, dat is de bedoeling. We hebben met het vastplakken er al wel één moeten verplaatsen en daar was inderdaad niks van te zien, maar je weet nooit wat er gebeurd als het er al even heeft gehangen... to be continued mocht het ooit zo ver zijn ;) ) en je hebt geen gat dat je weer moet vullen. De plakstrip is dan natuurlijk niet meer bruikbaar, maar de hangende 'spijker' kun je gewoon weer opnieuw gebruiken. Handig!



Hiding in plain sight

De keukentegeltjes zijn weer een ander verhaal. Zwart-wit zouden we natuurlijk zo hebben kunnen toepassen als 'thema' in de keuken, net zoals we bij de wc hebben gedaan, maar met off-white/licht gele kastjes paste dat ook gewoon niet. We besloten het maar gewoon te moeten accepteren en te laten voor wat het is, want dat is ook meteen een dingetje bij huurhuizen: sommige dingen zijn nou eenmaal gewoon zo. Je kunt niet gaan verbouwen, dus dingen als een indeling liggen gewoon écht vast. Ondanks dat we deze tegeltjes echt wel heel druk vonden, waren er ook positieve kanten: de kleuren zijn neutraal, door de kleine tegeltjes waren de kleine beschadigingen die er hier en daar zaten niet echt zichtbaar, en het maakte de keuken wel één geheel. Later bleek ook nog eens door het drukke patroon dat achter de kookplaat spetters niet eens goed opvallen, dubbel win (#luiehuisvrouw)! Maar waar we nog het meest verbaasd over waren: door al onze spulletjes neer te zetten, vielen de tegels ineens veel minder op. Oké, we hebben een snijplank inderdaad rechtop tegen het muurtje aangezet zodat het meer verbergt, maar dat was het enige voorwerp waar we ons bewust over waren om iets te verbergen. De hoge flessen met olie, drank en kruiden daarnaast zijn niet bewust zo uitgekozen, ons kleine groenten prullenbakje nam ook weer wat zichtbare tegels weg en de potten met ontbijtgranen leiden ook weer af. Uiteindelijk bleek dat de beste manier in de keuken: hiding in plain sight.



Uiteindelijk is het natuurlijk altijd een kwestie van geluk hebben en het zo positief mogelijk proberen in te zien. Sommige dingen kun je simpelweg niet veranderen. Onze deuren zijn wat gelig, maar dat zou ons vreselijk veel tijd, geld en moeite kosten om die allemaal te schilderen, terwijl dit officieel gezien ook niet mag. We kunnen hier een goedkeuring voor vragen, maar zelf vinden we dat de moeite niet gezien de tijd die we verwachten hier te wonen. Hetzelfde met de keukenkastjes: ze gaan nog mee, maar hebben hier en daar wel de nodige gebruiksschade. Misschien is dat wel de ultieme tip: probeer het te accepteren. Als je het niet kunt veranderen, is het ook niet de moeite waard om erover in te zitten.

Heb jij wel eens gehuurd gewoond? Zijn er dingen die jij graag zou hebben aangepast, maar dit niet kon doen?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.