Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Vijf jaar later

By:
Posted: 5 juli 2018
Category: kletspraatjes
Tags: ,
Comments: 0

Een beetje fantaseren over de toekomst vind ik heerlijk om te doen, om weg te dromen waar je over een paar jaar staat. Wat er nog gaat gebeuren, wat je zelf kunt doen om daar te raken, en wat gewoon echt afwachten is. Na het lezen van het artikel van Martine van 2WMN kwam ik op het idee om ook eens vooruit te dromen waar ik over vijf jaar hoop te staan. En vooral ook om eens terug te kijken naar waar ik vijf jaar geleden stond.

2013


Het jaar waarin ik 21 werd. Van verjaardag (in 2012) tot verjaardag maakte ik iedere dag een foto, net zoals ik nu iedere dag een seconde film. Daar heb ik uiteindelijk een fotoboek van gemaakt, wat nu dus mooi van pas komt om te zien wat ik in (de eerste 9 maanden van) 2013 heb uitgespookt ;-) Als ik er nu door heen blader, zie ik vooral heel veel 'standaard' foto's: spulletjes van mijn kamer, dingen in huis, onze omgeving, noem maar op. Hier en daar zijn er natuurlijk vakantie kiekjes van de dagen dat we op vakantie waren, maar het meeste zijn herkenbare spullen van toen. Ergens zou ik nu stiekem willen dat ik toen meer bijzondere foto's had gemaakt, maar dit geeft wel een heel normaal beeld van toen.

Mijn haarstijl was all-over the place vijf jaar geleden. Het begon met lang haar en een een pony, die liet ik vervolgens bijgroeien, toen ging ik voor 'ombré' (why?!) en uiteindelijk knipte ik het toch maar weer kort tot op mijn schouders en verfde alles weer donkerbruin. De pony twijfel ik nu soms nog wel over om hem weer te laten knippen, maar het was wel veel werk om hem goed in model te krijgen, en het duurde ontzettend lang voor het weer helemaal bijgegroeid was. Maar dat ombré, dat doe ik echt nooit meer. In ieder geval nooit meer zelf. Het was zo overduidelijk niet netjes met de overgang, maar ik was er toen toch wel redelijk blij mee. Zeker als het vast zat in een vlecht of in een staart zag het er best oké uit. Best grappig toch om alles zo naast elkaar te zetten hoe de veranderingen zijn geweest. Denk dat mijn haar niet zo'n veranderlijk jaar heeft gehad als 2013 ;-)

In 2013 studeerde ik nog, ik zat in mijn derde jaar van de opleiding en startte na de zomervakantie aan mijn laatste jaar. Ik liep toen mijn eerste afstudeerstage bij een praktijk een dorp verderop. In eerste instantie was dit een enorme tegenvaller, want ik was zo graag naar het buitenland gegaan om daar stage te gaan lopen. Met verschillende adressen in Engeland heb ik contact gehad, maar helaas mocht dit allemaal niet baten. Last minute moest ik me toen alsnog opgeven voor een plek in Nederland (dit zou geregeld worden via de opleiding) en kwam ik gelukkig in de buurt terecht (little did I know dat ik er vijf jaar later nog steeds zou werken, maar daar later meer over...). Ik liep in tien sloten tegelijk en raasde maar door: ik liep fulltime stage, was bezig met mijn scriptie, had op zaterdag nog een bijbaantje bij de slagerij en deed op donderdagavond en zondag ook nog vrijwilligerswerk bij een voetbalteam voor de verzorging.

Mijn eerste 'echte' solovakantie naar het buitenland maakte ik ook in 2013. Een vriendin van de opleiding komt uit zuid Duitsland en daar ging ik samen met een andere vriendin van haar (en een nagenoeg onbekende voor mij) een weekje naartoe. Een andere studiegenoot uit Luxemburg kwam er ook een, en met z'n viertjes hebben we een bergtocht gemaakt en wat steden bezocht in de buurt. Het was voor mij de eerste keer naar het buitenland zonder mensen die ik goed kende (al kende ik de studiegenootjes natuurlijk wel, maar die zag ik daar pas) en ook al was het maar naar Duitsland met de trein, achteraf gezien was het toch ook best wel weer een dingetje.



Waar ik dacht dat ik zou staan, vijf jaar later? Dat ik werkzaam zou zijn als fysiotherapeut, mogelijk zelfs al als kinderfysiotherapeut of daarvoor misschien lerende. Dat ik uit huis zou zijn gegaan, maar wel in mijn uppie. Dat ik hopelijk een relatie zou hebben. Dat ik alleen een rijbewijs zou hebben indien ik verder weg zou gaan werken. Dat ik mijn droomreis naar Nepal gemaakt zou hebben, met mogelijk nog meerdere verre reizen als gevolg. Maar waar sta ik nu dan precies?

2018


Het eerste stukje klopt: ik ben inderdaad werkzaam als fysiotherapeut. Zelfs dus nog steeds bij de praktijk waar ik in 2013 begon met stage lopen. De kinderfysiotherapie wens heb ik laten varen nadat ik in Nepal met gehandicapte kinderen heb gewerkt: enorm dankbaar werk, maar veel te zwaar voor mij om dagelijks te doen. Ik ben ook uit huis gegaan, maar niet alleen, want we zijn meteen gaan samenwonen. Dat rijbewijs is ook gelukt, alleen niet omdat ik verder weg ging werken. Een maand nadat ik mijn rijbewijs heb gehaald, heb ik zelfs meteen een autootje gekocht. En die reis naar Nepal is ook werkelijkheid geworden, alleen zijn er daarna geen verre reizen buiten Europa meer van gekomen, puur omdat ik daar niet zozeer behoefte aan had.

De afgelopen vijf jaar tonen maar weer aan dat je toch nooit weet wat je te wachten staat, hoe goed je ook een inschatting kan maken. Natuurlijk hoopte ik vijf jaar geleden dat ik nu wel een relatie zou hebben, maar ik had nooit gedacht nu al een jaar samen te wonen. Had je me toen gezegd dat ik zelfs na anderhalf jaar relatie al zou gaan samenwonen, had ik je niet geloofd. Dat ik een rijbewijs zou hebben, zou me toen al gek hebben geleken, maar dat ik ook nog eens om het weekend op en neer naar Limburg zou rijden anderhalf jaar lang, zou ik me ook niet hebben kunnen voorstellen. Ik had ook nooit gedacht dat ik getuige zou zijn bij de bruiloft van een van mijn beste vriendinnen, dat ik met mentale klachten te kampen zou krijgen waardoor ik even moest stoppen met werken, dat ik al zou gaan meemaken dat er vriendinnen zwanger zouden gaan worden... Mijn leven is ineens een stuk burgerlijker geworden zo, haha!

2023


En ja, waar zou ik dan toch over vijf jaar weer staan? Het zou zomaar nog een stukje burgerlijker kunnen gaan worden. We hopen tegen die tijd toch zeker wel een huis gekocht te hebben (daarover binnenkort meer... ;) ), en wie weet zijn we ook al wel getrouwd en is er gezinsuitbreiding gekomen. Hopelijk ben ik nog steeds werkzaam als fysiotherapeut, misschien zelfs wel weer meer gespecialiseerd. Vooral psychosomatische klachten trekken nu mijn interesse, maar ja, vijf jaar geleden dacht ik nog kinderfysiotherapie... ;) Natuurlijk hoop ik nog steeds te bloggen, dan kunnen we mooi weer een recap maken van vijf jaar later.

 

Waar stond jij vijf jaar geleden, en waar denk je over vijf jaar te staan?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.