Het adopteren van een buitenlandse hond: waar moet je op letten?

Het was het eerste wat wij tegen elkaar zeiden toen we gingen kijken voor een hond was: niet uit het buitenland. We wisten dat we graag naar asielhonden wilden gaan kijken, en tegenwoordig zie je natuurlijk steeds meer stichtingen die hondjes uit het buitenland aanbieden. Omdat hier ook veel broodfok in om gaat (helaas), wilden we hier absoluut geen deel van uitmaken. Maar zoals je aan de titel al kunt lezen, we hebben er dus toch een. Hoe we veranderd zijn van mening en mijn tips voor als je dit overweegt lees je in dit blog.

Even een korte herhaling als je de andere posts niet gelezen hebt. Begin januari begonnen we met onze zoektocht naar een asielhond of een herplaatser binnen Nederland. Om bovengenoemde reden wilden we geen buitenlandse hond en waren hier dus ook niet naar op zoek. Echter toen we eenmaal goed en wel zoekende waren, kwamen we er achter dat de meeste honden die in het asiel zitten, niet bij ons pasten. Veel waren een stuk groter dan naar wij op zoek waren en hadden ook een rugzakje waardoor ze veelal niet met kinderen samen konden. Op dit moment hebben we zelf dan wel geen kinderen, maar bij mijn schoonouders komen vaak ook ons nichtje en neefje en in de toekomst willen we zelf ook graag kinderen, dus dit was geen verstandige optie. We hebben een paar keer gereageerd op herplaatsers die we op Facebook tegenkwamen (vooral in de teckel groepen waar ik lid van was), maar waren we steeds net te laat en had het hondje al een mooi nieuw plekje gevonden.

Tot we eind januari een oproep van het broertje van Keo tegenkwamen. Dit linkte door naar een Marktplaats advertentie van een account dat nog maar anderhalve maand lid was. ‘Ja daaaaag’ dachten we allebei, de verhalen van broodfok via het buitenland in ons achterhoofd. Maar dat koppie… ‘Nou weet je wat, we reageren gewoon, we zijn niks verplicht’ dachten we op zondagmorgen. We beloofden elkaar kritisch te blijven en als één van de twee het niet vertrouwde of een raar onderbuik gevoel had, ging het feest niet door. Tegen de middag kregen we een bericht terug dat er voor het beestje al een geïnteresseerde was, maar dat het broertje nog geen reacties had gekregen. Of we daar dan misschien in geïnteresseerd waren. Deze had alleen foto’s met een shirtje aan, dus wij wilden graag foto’s zien zonder. ‘Geen probleem, ik vraag het meteen aan de vrijwilligers op Cyprus!’ werd er gereageerd en binnen twee uur hadden we foto’s zonder t-shirt, en zelfs een filmpje. We bevestigde onze interesse en ’s avonds hadden we een telefoongesprek met de vrijwilliger in Nederland, Ditty, die zonder dat we er naar vroegen al meteen een hoop dingen verhelderde.

We bleken gelukkig een goed adres gevonden te hebben, en ik deel graag met je wat voor ons dealbreakers waren en wat wij belangrijk vonden om over na te denken, om jou wellicht te helpen bepalen of je er goed aan doet bij een stichting te adopteren. De stichting waar wij bij hebben geadopteerd, Hope for Homeless, kan ik alleen maar heel erg aanbevelen en dragen we een ontzettend warm hart toe.

Nog een kleine disclaimer voor we beginnen: deze post is geschreven vanuit mijn eigen persoonlijke ervaring en mening. Het kan natuurlijk zijn dat jij wel een goed asiel tegenkomt waar dingen misschien net anders zijn gegaan dan bij ons of wat wij negatief ervoeren, jij misschien wel als positief ziet. Daarnaast wil ik ook echt niet alle asiels en stichtingen over één kam scheren en kunnen werkwijzes anders verlopen. Vertrouw altijd op je eigen onderbuik gevoel!

Wat is de achtergrond van de hond?

Bij ons stond in de advertentie dat Keo (toen nog Joey) was gevonden in een weiland, samen met zijn broertje. Probeer iets meer te weten te komen of het hoe en wat. We zagen dus dat het broertje ook tussen hun advertenties stond, met hetzelfde verhaal. Na de Facebook pagina uitgeplozen te hebben van het shelter, kwamen we ook nog het filmpje tegen van toen ze net gevonden waren. Dit bleek dus te kloppen. Het zal niet altijd na te gaan zijn, maar kijk hoe veel je te weten kunt komen.

Wat is de achtergrond van de stichting/het asiel?

Hier kun je natuurlijk altijd naar vragen. Sowieso vind ik op alle fronten: als je een onduidelijk, ontwijkend of kortaf antwoord krijgt, gaan bij mij al alarmbellen rinkelen. Daarnaast kun je altijd bekijken hoe lang een pagina op bijvoorbeeld Facebook of Marktplaats al bestaat. Bij ons was het geval dat het Marktplaats account nog maar kort bestond, maar hier bleek een goede reden voor te zijn. De Facebookpagina bestaat al sinds 2015, wordt regelmatig ge-update en er wordt snel gereageerd. Daarnaast blijkt Facebook een functie te hebben voor ‘pagina transparantie’, en hoewel wij dit niet hebben gebruikt bij onze ‘adoptie’, kan dit wel heel handig zijn. Hier vind je wanneer de pagina is gestart, hoe vaak de naam is veranderd (een hele handige als je wilt bekijken voor broodfok! Daar worden namen extreem vaak veranderd), welke locatie de mensen hebben die de pagina bijhouden en of de pagina is samengevoegd met een andere. Hieronder zie je een screenshot van Hope for Homeless.

Hoe verloopt het adoptie proces?

Ook hier kun je veel informatie uit halen. Kun je komen kijken en de hond meteen meenemen? Meestal niet zo top. Het klinkt alsof het de mensen weinig kan schelen hoe en waar de honden terecht komen, ze kunnen immers helemaal niet weten of je wel voorbereid bent voor een hond of dat je met een impuls beslissing bent gaan kijken. In ons geval stond er bij de advertentie al aangegeven dat er een zogenoemde ‘homecheck’ zou plaatsvinden, waarbij ze altijd eerst langskomen voordat de hond geplaatst wordt. We werden na het bevestigen van onze interesse op de advertentie gebeld, waarin we van beide kanten vragen konden stellen en konden vertellen over het hoe en wat. Daarin hebben wij aangegeven graag te willen weten hoe alles zou gaan verlopen na zo’n homecheck, want we waren nogal huiverig voor de spookverhalen: ‘even langskomen’ en ze kunnen meteen zien wat je allemaal in huis hebt (ik zei toch, we waren enorm kritisch).

Er werd onder andere uitgelegd over het hele traject en wat hun redenering was over zo’n bezoek. Het bekijken van de woonomgeving en zien of deze matcht met de mogelijke adoptie hond, zodat je geen groot gevaarte op een appartement krijgt bijvoorbeeld, het nogmaals bespreken van wat het adopteren van een hond allemaal inhoudt, maar ook of de hond überhaupt wel een match kon zijn. Toen wij ons verhaal aan de telefoon vertelden over onze zoektocht naar honden in asiels in combinatie met een toekomstige kinderwens, deed haar meteen bevestigen dat dat is wat ze willen. Dat mensen nadenken over het waarom van een hond, en niet alleen voor nu, maar ook voor de toekomst. Voor ons was de homecheck uiteindelijk een formaliteit voor beide kanten, maar het feit dat er goed werd gekeken naar wie WIJ waren en waar de hond terecht zou komen, bevestigde voor ons dat ze enorm begaan zijn met de beestjes en zeker willen weten dat ze goed terecht komen. In mijn beleving een hele belangrijke factor in het hele adoptie proces.

Hoe komt de hond bij jou?

Dit is ook een punt waar veel verschil in is. Zoals eerder genoemd zijn er situaties waarbij de honden al in Nederland zijn en je deze in een asiel of bij een stichting kunt bekijken. Helaas hebben wij hier vanuit de familie slechte ervaring mee, hoewel de hond echt een schat van een beest is. Ze kwam uit Spanje en was met een busje hierheen gebracht, maar bleek helemaal niet de entingen te hebben die ze zeiden dat ze had. De dierenarts was zelfs zo over de rooie (en terecht, want mega gevaarlijk!) dat deze de naam van het asiel wilde hebben van mijn vader en heeft actie ondernomen. Dit asiel bestaat nu gelukkig ook niet meer. De hond is nog steeds een blije tante 😉

Er zijn natuurlijk tal van asiels die wel op deze manier werken, maar nogmaals: blijf alert. Honden op het vaste land kunnen zo vervoerd worden, en hoeven niet altijd de juiste entingen te hebben. Omdat Keo uit Cyprus komt, ging dit per vliegtuig, waarbij er bij de douane streng gecontroleerd wordt. Dit zal nooit een waterdichte garantie geven, maar er verloopt in ieder geval al een extra controle.

Daarnaast moesten wij Keo zelf van Schiphol ophalen. Misschien een gedoe, zou je zeggen, maar dat betekende wel dat Keo pas ging vliegen op het moment dat de adoptie helemaal rond was. Niet eerst daar in een asiel, vervolgens hier een asiel, en dan pas door naar je baasje. Hoe minder plekken om te verblijven, hoe beter, in mijn ogen dan. Ook werden we compleet begeleid met wat allemaal mee te nemen, wat thuis te hebben, enzovoorts. Zo werd er aangeraden geen halsband mee te nemen, maar een veiligheidstuigje (zoals deze) voor de drukte op Schiphol. Een angstige hond kan rare dingen doen en opeens wegschieten, uit zo’n tuigje kunnen ze veel minder snel ontsnappen. Wel werden we vrijgelaten in hoe we de hond vervolgens in de auto wilden vervoeren. Sommigen hadden een auto bench, anderen waren met genoeg man en hielden de hond aan de lijn in de auto (en hoefden niet ver te rijden), wij kozen voor een tussenlijn die in de normale gordel klinkt (zo eentje).

Al met al is uiteindelijk je eigen gevoel het allerbelangrijkste. Ben je bewust van het misbruik dat gemaakt kan worden van je welwillendheid en ben altijd alert op signalen voor broodfok. Met de gedachte ‘ah maar al ik dan zo’n beestje daarvan red is dat toch juist goed?’, bedoel je het namelijk hartstikke goed, maar jouw adoptiegeld houdt de betreffende broodfokker wel in stand. Vertrouw altijd, altijd je onderbuik gevoel!

Heel veel succes met het zoeken naar een leuk hondje als je op zoek bent! Zo niet, dan hoop ik dat ik je wat heb kunnen leren over het proces van het adopteren van een buitenlands hondje.

*Dit bericht bevat affiliate links. Dit betekent dat wanneer jij iets aanschaft voor de normale prijs, ik daar een kleine commissie over kan krijgen. Kost jou helemaal niks, helpt mij om mijn blog mee te onderhouden! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.