Snack Attack Tag

In de zoektocht naar nieuwe leuke blogs om te volgen die ook mee doen aan de 40 dagen bloggen challenge, kwam ik de blog van Joni tegen. Daar zag ik de door haar ingevulde snack tag, die zij weer via via bij anderen had gevonden. Deze leuke tag over eten kon ik niet aan me voorbij laten gaan, en ik vulde hem gelijk in.

WAT IS JE FAVORIETE FASTFOOD RESTAURANT?

McDonald’s, sowieso. Ik bedoel, maakt niet uit waar je bent, je weet wat je krijgt. En ook al moet je daar niet al te veel over nadenken, soms heb je gewoon even je portie McDonald’s nodig. Zoals toen we de keer na lang in de file gestaan te hebben, vonden dat we gewoon even toe waren aan Cheeseburgers. Of dat we vonden dat we lang genoeg gereden hadden en wel McFlurry’s hadden verdiend. On a side note: voor de curly fries van de Burger King ga ik trouwens maar al te graag vreemd op de McDonald’s…

#notsofitgirlsas: mijn conditie van niks

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, want de titel verraad alles ook eigenlijk al: mijn conditie is slecht. Ik baal er ontzettend van, want gezondheid vind ik privé maar zeker ook in mijn werk als fysiotherapeut enorm belangrijk. Bewegen is gezond en kan met zo veel verschillende dingen helpen. Niet alleen je fysieke maar je mentale gezondheid krijgt een boost als je regelmatig beweegt. En daarom vraag ik mezelf dus eigenlijk af, waarom doe ik dat zelf dan niet? Of in ieder geval, niet genoeg?

Mijn hart verloren in Nepal

Sommige plekken draag je voor de rest van je leven mee in je hart. Je wilde er al jarenlang naartoe, of misschien kwam je er per toeval een keer onverwachts. In mijn geval was dit al jarenlang een droom die in 2014 werkelijkheid werd. Ik vertrok in mijn eentje naar Nepal voor vijf weken, waarvan ik er vier zou besteden aan vrijwilligerswerk. De laatste week zou mijn vader overvliegen om mij ‘op te halen’ en samen nog wat te zien van het land. Doordat ik zo nauw betrokken was met de lokale mensen, heb ik veel van het land mogen zien: niet alleen de bezienswaardigheden, maar ook hun gebruiken en leefwijze. Waarschijnlijk is dat ook een van de redenen dat ik mijn hart een stukje verloren ben in Nepal. Een foto zegt meer dan duizend woorden, dus ik neem je beeldend mee in mijn stukje Nepal.

De wandeling die in het water viel

Wandelen is iets wat we graag even samen gaan doen. Even naar buiten, even met z’n tweetjes echt samen zijn en even gewoon verder helemaal niks. Om alle carnavalsdrukte in het weekend te ontvluchten, zochten we een korte route uit om toch de kou maar te trotseren. We vonden een leuke route, maar terwijl we nog in onze pyjama zaten, was het buiten zachtjes aan het regenen. ‘Als het straks maar droog is’, zeiden we nog. Tijd om te ontbijten, ons te verzorgen en vervolgens naar buiten te gaan. En jawel, het was droog! ‘Toch maar even de paraplu bijsteken, je weet maar nooit.’